Gotowanie W ścianie zalążni rozwijającej się w perykarpium torebki liczba komórek może zwiększać się tylko, nieznacznie, jak np. u tytoniu, albo Leż w ścianie takiej przed dojrzeniem owocni zachodzą liczne podziały komórkowe, czego przykładem są niektóre lilie. Owocnie torebek zbudowane są z rozmieszczonych w różny sposób tkanek sklerenchymalycznej i parenchymatycznej. Na przykład w perykarpium Linum usitalissimum egzokarpium składa się ze sklerenchymatycznych i zdrewniałych komórek, a mezokarpium i endokarpium zawierają komórki parenchymy. Owocnia Nicotiana tabacum, w przeciwieństwie do poprzedniej (u lnu), ma endokarpium utworzone z dwóch, lub trzech warstw grubościennych komórek, a egzokarpium i mezokarpium składają się z miękiszu mającego komory powietrzne. Torebki mogą otwierać się podłużnymi szczelinami (Kaden, 1962), powstającymi albo wzdłuż zrośniętych brzegów owocołistków (ConvoJvuIus, pękanie przegrodowe, rozdzielanie się poszczególnych owocołistków; Stopp, 1950).

Lub w płaszczyźnie wiązki środkowej każdego owocolistka (Allium, pękanie komorowe; rys. 18.11E). W obu poda-- nych przykładach podłużna szczelina przebiega wzdłuż całej owocni. Niektóre torebki, jak u tytoniu, pękają tylko w części szczytowej. U kilku roślin torebka pęka wokół swego obwodu i część odpada jako wieczko (Poitulaca, Plantago; Subramanyam i Raju, 1953). Otwieranie się w ten sposób torebki jest możliwe dzięki wykształceniu się między wieczkiem a pozostałą jej częścią strefy słabej pod względem mechanicznym (Rethke, 1946). Strefa ta może różnić się od przyległych do niej części owocu liczbą i wymiarami komórek, gęstością protoplastów, grubością ścian komórkowych oraz różnymi kombinacjami wymienionych powyżej cech. Stwierdzono, że pękanie torebki poprzedza również upłynnienie blaszki środkowej i ściany komórkowej (Holden, 1956). U Tremalolobelia torebka nie pęka, lecz wykształcają się w niej otworki (Carląuist, 1962), przez które wysypują się nasiona.

Otworki te powstają wskutek rozpadu komórek miękiszo-wych i stanowią oczka sieci utworzonej z silnie zeskleryfikowa-nej tkanki waskularnej. Niepękająca ściana owocu. Zalążnia zawierająca pojedynczy zalążek zwykle przekształca się w niepękający owoc. Owocnia wielu niepękających jednonasiennych owoców jest pod względem budowy podobna do łupiny nasiennej. Łupina nasienna w tego typu owocach zwykle nie ma właściwości mechanicznych albo też w czasie rozwoju owocu ulega częściowo zanikowi. Owoc, w którym perykarpium i łupina nasienna (testa) są zrośnięte ze sobą, nazywamy ziarnem lub ziarniakiem (u większości Giamineae). Jeśli nasienie jest przymocowane do owocni tylko w jednym miejscu, owoc jest niełupką. Przykładami niełu-pek są owoce powstałe z kwiatów dolnych u Ranunculaceae. Niełupką również nazywamy owoc powstały z dwóch owocolistków u Compositae, u których zalążnia jest dolna i perykarpium zrasta się z rurką kwiatową. W ziarniakach Giamineae obserwuje się pewne wyraźne różnice w rozwoju okryw owocu.



Tagi: owocowy, nasiona, owoc

Drzewo kategorii