Gotowanie Terminy ,.egzokarpium, mezokarpium, endokarpium" czasami stosowane są przy opisie ściany owocu, w której nie można przeprowadzić rozgraniczenia między tkankami owocolistka i dodatkowymi tkankami odrębnego pochodzenia (owoc rodziny Cucurbitaceae). Ściana owocu otacza komorę zalążni, w której znajdują się nasiona lub nasienie (rys. 19.1B). W perykarpium i innych częściach owocu występuje system waslcularny, wykazujący charakterystyczne odchylenia w różnych typach owoców (rys. 18.1 A). Podstawowy typ rozmieszczenia systemu waskularnego omówiono w rozdziale 18. "W czasie rozwoju owoców w większym lub mniejszym stopniu wzrasta ilość tkanek waskularnych - w wyniku różnicowania się dodatkowych wiązek waskularnych w obrębie miękiszu podstawowego. Wyróżnia się dwa typy budowy ścian owoców, mianowicie: 1) parenchymatyczny mięsisty, często soczysty oraz 2) sklerenchymatyczny suchy. Zależnie od struktury ścian owoce określa się również jako mięsiste lub suche.

Owoce suche można z kolei podzielić na pękające, jeśli w fazie dojrzałej ściana owocu otwiera się, i niepękające, jeśli ściana ta pozostaje zamknięta. Ściany suche lub mięsiste, pękające i niepękające występują w owocach powstałych zarówno z górnych, jak i dolnych zalążni. P ę k ająca ściana owocu. Zalążnia zawierająca kilka zalążków i przekształcająca się w owoc suchy zazwyczaj pęka w fazie dojrzalej. Tego typu owoc może rozwijać się z pojedynczego owocolistka (mieszek, strąk) lub z kilku zrośniętych owocolist-ków (torebka). Owocnia mieszków zwykle odznacza się stosunkowo prostą budową. Może ona składać się z cienkiego egzokar-pium, utworzonego z grubościennych komórek, oraz z mezokar-pium i endokarpium, złożonych z cienkościennych komórek mię-kiszowych. Trzy główne podłużne wiązki waskularne (jedna środkowa i dwie boczne) oraz poprzecznie ułożone rozgałęzienia odchodzące od wiązek głównych otoczone są pochwami sklerenchy-matycznymi. W miarę dojrzewania owocu perykarpium wysycha.

Niejednakowy stopień wyschnięcia tkanek miękiszowych i skle-renchymatycznych owocni najwidoczniej stwarza stan naprężenia, co powoduje pękanie mieszka wzdłuż linii zrośnięcia się brzegów owocolistka w czasie ontogenezy kwiatu. Strąk zazwyczaj ma bardziej skomplikowaną budowę niż mieszek (Fahn i Zohary, 1955; Monsi, 1943). Na przykład u niektórych Leguminosae po zapłodnieniu zwiększa się znacznie liczba komórek tworzących ścianę zalążni, a dojrzałe perykarpium składa się z grubościennego egzokarpium, cienkościennych komórek miękiszowych mezokarpium oraz z bardzo zdrewniałego endokarpium. Egzokarpium składa się tylko z epidermy (Pisum, Vicia) lub obejmuje ono również subepidermalną warstwę wydłużonych komórek o grubych ścianach (Phaseolus, Glycine). Sklerenchy-matyczne endokarpium utworzone jest z kilku warstw grubościennych komórek rozmieszczonych pod ostrym kątem do długiej osi owocu i pokryte jest od wewnątrz cienkościenną epidermą.



Tagi: soki, owoc, zapach

Drzewo kategorii